Bir şeyler yapıyorum, yürüyorum, konuşuyorum, yemek yiyorum yani her zaman yaptığım işleri sürdürüyorum ama nasıl anlatsam, bir boşluk duygusu içinde. Sanki içimde derin bir hiçlik var.
"Daha çok içtikçe daha iyi hissediyorum. İçme nedenim bu, çünkü sevgi ve sevecenliği burda bulmaya uğraşıyorum. İstediğim mutluluk değil acı. İçiyorum efendim, böylece acılar çekiyorum, işte böylece giderek daha çok acı da çekebilirim."
"Cumhuriyet diyecektim, devrimler diyecektim. Türkiyede kadınların seçme seçilme hakkını Avrupa'daki birçok ülkeden önce aldığını, üniversite hocalarının yüzde kırkının kadın olduğunu anlatacaktım. Bu ülkede yarım asırdan fazladır fes giyilmediğini, Türklerin Arap olmadığını, istanbulda çöller ve develer bulunmadığını, kışın soğuktan herkesin kıçının donduğunu ve bunlar gibi bir sürü cümleyi ardı ardına sıralayacaktım."