Ah İstanbul ! Sonsuza uzanan zamanda mevsimleri elerken, kaç aşkı daha öğüteceksin sen kim bilir. Zamanın ruhu, en ziyade sende yaşar çünkü...
Gel zaman... git zaman..İstanbul, minelezel, ilelebed...
Çiçekler hiçbir şeyin kalıcı olmadığını öğretir bize; ne güzellikleri kalıcıdır ne de solgunlukları; çünkü sonradan yeni tohumlar verirler. Mutluykende üzgünkende hatırla bunu. Her şey geçip gider, yaşlanır, ölür ve yeniden doğar.-En uzun ağaçlar dahi böyle küçücük tohumlardan çıkar. Bunu unutma ve hayatta sakın aceleci davranma.