O zaman keşke birlikte bir çocuk yapmış olsaydık dedim, ona bir teselli olurdu. Ama olgunlaşmamış aptalca bir fikirdi bu. Çocuklar, biri diğerinin yerine geçebilecek tahıl çuvallarıymış gibi.
Reklam
Mühürler balmumuna nasıl bastırılırsa yüzünü işte öyle zihnime bastırdım, böylece yanımda taşıyabilecektim o yüzü.
Sahte umutlarla kendimi aldatmamıştım. Ben tanrıçaydım, o ölümlü, ikimiz de mahpustuk.
Ne yaparsan yap, demek istedim, aşırı mutlu olma. O zaman basından aşağı ateşler yağar.