Sözde müspet ütopya, menfi ütopyadan daha az gayriinsani değildir. Bu ütopyaların hiçbiri ne Tanrı’yı ne de insanı tanır. Ütopya Tanrı olmaksızın ve O’na rağmen ”yeryüzü cenneti” yaratma teşebbüsünden başka bir şey değildir.
Tutunamayanların destanıdır bu şarkı, dostum Süleyman Kargı. Eller boşta kalıyor, tutunamıyorlar toprağı anlatamıyorlar anlatılamayanı. Anlatmak gerek: düşman sarmış her yanı Oysa, Mesela Selim Işık anlatmadan anlaşılmayı aşık...
Her olayı. Eski bir yara izi içinde sızladı her eğilmişler insanlara. Dünya bir daha gelişinde çocuk ve korkusuz yaşamak ister sürekli. Büyümek, yalnız tutunanlara gerekli...
Kültür sadece isimleri hatırlamaktan ibaret değildir, deniliyordu. Kültür bu isimleri yerli yerinde ve başka isimlerle münasebetini bilerek kullanmak demekti. Kelimeler, kelimeler.. diye düşündü Hüsnü bey, Shakespeare’in adını bile duymadığı halde. Bu kelimeler kültür mü demekti?