O halde anneler, içinde bulundukları ağır şartlara bakarak rahatsızlık duymayı ve şikâyet etmeyi bırakmalıdır. Gücünün asla yetmeyeceği konularda mücadele vermek, kabullenmemek, annenin yaşama sevincini yok eder ve onu umutsuz bir bekleyişe mahkûm eder.
"Bakış açımızı genişleten, hayatı önümüze seren ve bizi bağımsızlaştıran kitaplar niye bir cephe hizmeti olsun ki," diyerek şaşkınlıkla ona baktı kız. "Bu dünyada bizi özgürlüğe yaklaştıran tek bir şey varsa o da zihinsel çalışmalardır."
Hiçbir kadın, "Acaba ben iyi bir anne miyim?" diye şüphe duymamalıdır kendinden. Bütün anneler şefkat-lidir, koruyucudur, sevgi doludur ve tereddüt etmeden çocuklar için kendilerini feda edebilir çünkü.