Zehra f. çakır
@Ftmaksy
Şu anda okuduğu kitap
Sınırları olmayan özgürlük, demokrasi değil anarşidir. Anarşi ile eğitilen çocuklar kurallara ya da otoriteye saygı duymayı ve özgürlüklerini sorumluluk içinde yaşamayı öğrenemezler. Önceliği hep kendilerine verirler. Kendi güçlerini ve kontrollerini abartırlar.
Sayfa 52
Reklam
Bir eğitim modeli olarak cezacı yaklaşım ana eğitim amaçlarımızın sadece bir bölümünü tamamlar istenmeyen davranışı durdurur ama bağımsız problem çözmeyi sorumluluk ya da oto kontrol hakkında olumlu dersi verememiştir. Neden çünkü kararları ebeveyn verir ve problem çözme aşamalarını onlar yürütür bütün güç ve kontrol onlardadır ve çocuklar bu sürecin dışında bırakılmışlardır. Cezacı yaklaşım, çocukların sorumluluk alma ve öğrenme fırsatlarını yok eder.
Sayfa 48
Kendi ihtiyacımızla çocuğun ihtiyacını iyice birbirinden ayırmadan 'bak böyle yaparsan ben çok üzülürüm' gibi olumsuz etkileyecek duygusal söylemlerde bulunmayız. Çünkü bunu işiten çocuğun iç dünyasında aynı zamanda temel kaybetme korkusu ve kaygıları tetiklenir. Halbuki önemli olan 'bak böyle yapınca üzülüyorum' cümlesiyle kendi duygularımızı anlatmak değil, onun duygusunu bize aktarmasını sağlamak ve onu tam anlamaktır.
Sayfa 49
Çocuk, yoğun duygusal tepkisini kontrol altına alamadığında annesinin veya babasının ilgisinin devamlılığı için kendi duygusuna duyarsızlaşmayı kodluyor bu yaklaşımlarda. Henüz kendi duygusunu tam anlamlandıramamışken reddedilmemek için ağlamaması gerektiğine şartlanıyor.
Sayfa 45
Çocuklar bir şekilde kendi ruhsal fiziksel ve zihinsel gelişimlerini sakin kalındığında, genelde en iyi potansiyelleri ile gerçekleştirirler. Ancak onların sinyallerini kaygılarımız yüzünden tam olarak takip edemediğimizde, bunun tam tersi olarak onları iç potansiyellerine ulaşmada kısıtlayabiliriz.
Sayfa 34
Reklam