İnsan birbirine zıt iki nesneden meydana gelmiştir; beden ve ruh. Beden topraktan yaratılmış ruh ise Allah'ın hayat sıfatıyla doğrudan doğruya irtibatlı. Her ikisinin istekleri birbirine zıt. Beden zevklerin her türlüsünü isterken, ruh Allah'a itaat etmek ister. Bu isteklerini beden önceleyince, o kafesteki kuş gibi çırpınır, insanın ah'ları of'ları çoğalır.
Zor zamanlarda Allah'a dönmek kolaydır. Ancak insanlar işleri iyiye gittiği zaman Allah'ı unuturlar. Eğer bir kimse dünyanın tüm kapıları kendisine açıldığı zaman, nimetler ayaklarının altına serildiğinde secdeye kapanarak O'na yönelebilirse, günahlarının affedilebilmesi için olabileceği en iyi pozisyonda demektir.