Fatma KÖYDEN

Fatma KÖYDEN
@Ftmkydn
Hemşire
Uludağ üniversitesi
Balıkesir
37 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı

Fatma KÖYDEN

, bir kitap okudu
Puan vermedi·208 syf.·
2025 8. kitabı
Soner Duman
9.3/10 · 315 okunma
Reklam
Suçluluk duygusunun nevrozlarla bir ilgisi olabileceğini öğrenmiş olan modern ebeveynler , suçluluk duygusundan yoksun çocuklar yetiştirmeye karar verdiler. Bu bir çocuğa yapılmaya çalışılan berbat bir şeydi. Bugün hapishanelerimiz, hiçbir suçluluk duygusuna sahip olmayan ya da yeterince suçluluk duygusuna sahip olmayan insanlarla doludur. Bizim toplumda var olabilmek için belirli ölçüde bir suçluluk duygusuna ihtiyacımız vardır.
Sayfa 16·Kitabı okudu
Evlilik
Ama bırakın birlikteliğinizde boşluklar olsun, Ve bırakın göklerin rüzgârları aranızda dans etsin. Birbirinizi sevin, ama sevginizi bir zincire dönüştürmeyin. Bırakın sevgi ruhlarınızın kıyıları arasında gidip gelen bir deniz olsun. Birbirinizin kadehini doldurun, ama aynı kadehten içmeyin. Ekmeğinizi birbirinize verin, ama aynı dilimi yemeyin. Birlikte şarkı söyleyin, dans edin, eğlenin, Ama her birinizin yalnız kalmasına izin verin. Aynı müzikte titreşseler de, bir lavtanın telleri bile ayrı ayrı durur. Kalplerinizi birbirinize verin, ama ötekinde kalmasın. Çünkü ancak Hayat’ın eli kalplerinizi içine alabilir. Birlikte durun, ama birbirinize çok yaklaşmayın; Çünkü mabedin sütunları birbirinden ayrı durur, Ve meşe ile servi birbirinin gölgesinde büyüyemez. Halil Cibran/Ermiş
Sayfa 172·Kitabı okudu
Çocuklarınız sizin çocuklarınız değildirler. Onlar kendi özlemini çeken Hayat’ın çocuklarıdır. Sizin vasıtanızla gelirler, ama sizden değil, Sizinle birlikte olsalar da , size ait değildirler. Onlara sevginizi verebilirsiniz, ama düşüncelerinizi değil, Çünkü onların kendi düşünceleri vardır. Onların bedenlerini barındırabilirsiniz, ama ruhlarını değil, Çünkü onların ruhları sizin rüyalarınızda bile ziyaret edemeyeceğiniz yarının sarayında yaşar. Siz onlar gibi olmaya çalışabilirsiniz, ama onları kendinize benzetmeye çalışmayın. Etmiş/ Halil Cibran
Sayfa 168·Kitabı okudu