Benim de kalbim boş mu sanki? Onda yok mu hayal kırıklıkları? Kabullenilmemişlik, insanlar içinde yalnızlık, sevilmemişlik, hor görüşmüşlük, yok sayılmışlık… Duvardan duvara az mı çarpıldık? Az mı kırıldı sırtımızda sopalar? Az mı kandık biraz yüze gülene, bir tatlı söze vazgeçmedik mi kendimizden? Mecbur kalıp batmadık mı türlü günahlara? Gözümüzün yaşını silip de çıkmadık mı hayat sahnesine? Kalpte görünmeyen kirler, kinler, öfkeler ve daha neler… Görünür hale gelene kadar kimse farkına varmaz, onlar seyreder.