“Ancak birkaç kez, belki de sadece bir kez, babam bana hak verip peki, galiba haklısın, dedi. O anı, bir kutuda hazine saklar gibi tutuyorum hatırımda. Çünkü babam için biz genellikle, her zaman her şeyde hep yanılan ötekilerdik.”
“Her zaman vaatlerle aldatılacaktık. Bir tespihin taneleri gibi birbiri ardına dizili düş kırıklıklarıyla dolu yaşamımızın çilesini çekmemize, yalancı avuntular, değersiz armağanlar, yarım yamalak rahatlamalar yardım edecekti sesimizi kıstırıp.”