“Babamın bir zamanlar dağ bayır yankılanan, içli içli söyleyen, yürek dağlayan, ömür uzatan, kalbiyle dili arasındaki mesafeyi kısaltan, dünyanın derdini ve kahrını üç beş kelimeye sığdıran sesi kesilmişti artık.”
Öteki olmak nerede başlar, doğduğunda mı, büyürken mi? Öteki olmak dışlandığında başlar, hor görüldüğünde, hırpalandığında. Başımıza bir hal gelse, yalnız kalsak, çaresiz olsak ezcümle boyumuzdan büyükse derdimiz dua ederiz. Küçüğüz çünkü hepimiz ve her zaman küçüğüz. Kaç yaş alsak ya da Karun olsak bir toz zerresi kadar. Yaşarken ayrışan, gırtlağına kadar günaha batan biz dua ederken birleşiyoruz. Öteki bizim eserimizdir. Oysa Tanrı’nın gözünde herkes eşit.