Şevin Y.
@Fu_rug
1379 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
"Bir savaştır, tutmuş içimin dağlarında."
Edebiyata bu kitabıyla adımını atmış, kalemiyle bizi Şükrü Erbaştan Edip Cansevere ve ondan da birçok yazarımıza götüren genç bir yürek. Bu genç yürek yolun daha çok başında ve zamanla kalemini daha çok geliştirerek bu yolun onun için güzel ve uzun olacağına inancım şiirlerini okurken daha da çoğaldı.
Kitaba gelecek olursak
Herhangi bir şiir okuduğumuzda şiirin bize göre güzel olup olmaması birçok zaman okuduğumuz andaki ruh halimizle değiştiğine inanırım. Bu kitaptaki duygu yoğunluğunu daha fazla hissetmek istiyorsanız kitabın önsözünde de yazarımızın belirttiği gibi neşeli olduğunuz bir günde okumayın bu kitabı.
Bu ülke şartları altında kitabı birkaç saatte bitirebilirsiniz aman dikkat edin :D
Birçok şiirde kelime oyunlarıyla karşılaşıyoruz. Bu kelime oyunlarının büyük çoğunluğu hoşuma giderken (kafamın içinin yorgun bir dönemden geçtiğinden dolayı olacak) bu kelime oyunlarının bir kısmı bana fazlaymış gibi geldi.
Henüz hiç Küçük İskender okumadım fakat 1K'da karşılaştığım Küçük İskender alıntılarına bakarak bu şiirlerde Küçük İskenderden bazı parçalar bulmak mümkün ama bence en büyük parçaların okuduğum ve çok sevdiğim Şükrü Erbaştan geldiğini söyleyebilirim. Bazı şiirleri okurken sanki Şükrü Erbaş okuyormuşum gibi hissettim. Ve buna bağlı olarak okuduğum tüm şiirlerde altını çizdiğim dizeler oldu. Çok fazla sizleri boğmak istemediğim için elimden geldiğince fazla paylaşmamaya özen gösterdim.
Çok uzatmadan şiir severler, şiir okumaktan kaçanlar ve şiire bir başlangıç yapmak isteyenler için buraya genç bir şairin kaleminden dökülen, her dizesi içimize işlenen şiir kitabını bırakıyorum.
Bu incelemeye bu güzelim kitaba yakışacak Şükrü Erbaş'ın seslendirdiği "Senin Korkuların Benim İnceliğim" şiirini bırakıp incelememi
Reklam
"Kadındın ama önce insandın.
Güzeldin ama önce iyiydin. Elbette seni yazacaktım, senin için yazacaktım. "
Yıllar önce 
İki Kişiye Bir Dunya Sahibini Arıyan Mektuplar kitabını çok yakın arkadaşımdan alıp şiir okuma serüvenime bu kitapla başlamıştım. Bu kitaptaki şiirlerden sonra kitabın sonunda yaklaşık 60-70 sayfalık bir kısımda toplam 25 mektup yer alıyor. Kitaptaki şiirleri okudukça daha fazla şiir ve özellikle Oğuzca'nın elimden geldiğince tüm şiirlerini okumalıyım demiştim. Seneler önce bu mektupları okuduğumda hep bende var olması için PDF haline getirip 
Sahibini Arayan Mektuplar ismi altında tekrar okumaya başladım. Bildiğim kadarıyla basımı zor bulunan bir kitap.
Normalde aşkı anlatan kitapları ve şiirleri okumayı pek sevmem ve çok gerekmedikçe okumam. Ama Ümit Yaşar Oğuzcan okurken istemsizce olmayan aşk acısı çekiyorum ve ona ait okuduğum tüm kitaplarda bu hissi yaşıyorum. :D
Bazı insanlara göre fazla melankoli olan bir şair. Ve birçok şiirinde de bunu görüyoruz. Galiba bu melankoli olma durumunun yakıştığı nadir şairler arasında Oğuzcan ve belki de bu durumu beni kendi şiirlerine çekiyor.
Şairin 33 şiir kitabıyla beraber ortalama olarak toplam 50 kitap çıkarmış olduğu biliniyor. Hatta buna bağlı olarak onuncu mektubunun bir kısmında " Bana <çok yazıyorsun> diyorlar. Bir insana <sen çok yaşıyorsun, artık öl> denir mi..? Yaşarken şairliğimi yaşıyorum ben. Yürürken, konuşurken, sevişirken hep şairliğimin içindeyim, o da benim içimde. Birbirimizi tamamlıyoruz durmadan." şeklinde yazdığını görüyoruz. İyi ki de bu kadar çok yazmış ve biz de okumaya devam ediyoruz.
Genelde inceleme yazdığımda sonuna sevdiğim bir şiir seslendirmesi bırakıyorum. Bu incelemeye de Eser Gökay'ın seslendirdiği,
youtu.be/xIRFC_nrPHo "Seni Böyle Seversem Asarlar Beni" şiirini bırakıp incelememi bitiriyorum.
Güzel kitap, insan
İki Kişiye Bir Dunya Sahibini Arıyan Mektuplar kitabını çok yakın arkadaşımdan alıp şiir okuma serüvenime bu kitapla başlamıştım. Bu kitaptaki şiirlerden sonra kitabın sonunda yaklaşık 60-70 sayfalık bir kısımda toplam 25 mektup yer alıyor. Kitaptaki şiirleri okudukça daha fazla şiir ve özellikle Oğuzca'nın elimden geldiğince tüm şiirlerini okumalıyım demiştim. Seneler önce bu mektupları okuduğumda hep bende var olması için PDF haline getirip Sahibini Arayan Mektuplar ismi altında tekrar okumaya başladım. Bildiğim kadarıyla basımı zor bulunan bir kitap.
Normalde aşkı anlatan kitapları ve şiirleri okumayı pek sevmem ve çok gerekmedikçe okumam. Ama Ümit Yaşar Oğuzcan okurken istemsizce olmayan aşk acısı çekiyorum ve ona ait okuduğum tüm kitaplarda bu hissi yaşıyorum. :D
Bazı insanlara göre fazla melankoli olan bir şair. Ve birçok şiirinde de bunu görüyoruz. Galiba bu melankoli olma durumunun yakıştığı nadir şairler arasında Oğuzcan ve belki de bu durumu beni kendi şiirlerine çekiyor.
Şairin 33 şiir kitabıyla beraber ortalama olarak toplam 50 kitap çıkarmış olduğu biliniyor. Hatta buna bağlı olarak onuncu mektubunun bir kısmında " Bana <çok yazıyorsun> diyorlar. Bir insana <sen çok yaşıyorsun, artık öl> denir mi..? Yaşarken şairliğimi yaşıyorum ben. Yürürken, konuşurken, sevişirken hep şairliğimin içindeyim, o da benim içimde. Birbirimizi tamamlıyoruz durmadan." şeklinde yazdığını görüyoruz. İyi ki de bu kadar çok yazmış ve biz de okumaya devam ediyoruz.
Genelde inceleme yazdığımda sonuna sevdiğim bir şiir seslendirmesi bırakıyorum. Bu incelemeye de Eser Gökay'ın seslendirdiği,
youtu.be/xIRFC_nrPHo "Seni Böyle Seversem Asarlar Beni" şiirini bırakıp incelememi bitiriyorum.
Güzel kitap, insan
Nasıl başlamalı?
Nerden başlamalı?
Güç olan başlamak.
Konuşurken. Düşünürken. Yazarken.
Bazen bir yazıyı gördüğümüzde işte bu yazı bu yazarın kaleminden çıkmış deriz, işte Edgü'nün de kendine özgü bir yazı stili var. Kalemini çokça beğendiğim, okurken dünya yıkılsa kitabı bırakıp pencereden dahi bakmayacağım nadir yazarlar arasında...
Kitaba gelecek olursak;
Kitap, Hakkari'nin 13 haneli, 114 kişilik bir dağ köyünde oranın dilini bilmeyen bir adamın ayakta kalabilmek için sürdürülen yalnızlık konuşmalarından bahsediyor. Bu dağ köyünde başkahramanımızın kaldığı evde:
Bir oda.
Dağ başında bir oda.
Bu odada iki veya ikiden fazla ses.
Bu seslerin içinde tek bir kişi.
Birbirlerine düşlerini, öykülerini, yalnızlıklarını anlatan iki ses.
Dışarda kar yağarken bu buz gibi odada yalnızlar.
İki kişiler
Belki bir
Belki birden fazla.
Tekrardan iç sesim;
Nasıl başlamalı?
Nerden başlamalı?
Güç olan başlamak.
Konuşurken. Düşünürken. Yazarken.
diyor kendi kendine.
Tek hedefim üşüyen halkların ısınabileceği ateşler yakmaktı.
Komutan Che, Doktor Che, Devrimci Che, Baba Che, Siyasetçi Che... tüm bu rollere sahip ve bu rollerin birçoğunu hakkıyla yerine getiren bir adam.
Aslında birçoğumuz onun eylemlere karşı savunduğu düşüncelerini tam olarak bilmiyoruz. Sadece devrimci olarak ve Kübalı Alberto Korda tarafından çekilen yüzünde; öfke, sert ve kararlı bir duruşun göründüğü son yüzyılın en ünlü fotoğraflardan biri olan fotoğrafından tanıyoruz.
Birçoğumuz odalarımıza bu fotoğrafı astık, bu fotoğrafın üzerinde olduğu tişörtler giydik, kolyeler taktık ve hala takıp giymeye devam ediyoruz. Fakat hâlâ bir grup insan onun ve onun gibilerinin varlığını kabul etmemekle birlikte 'terörist' gibi ifadeleri hiç çekinmeden kullanmaya devam ediyorlar. Kalkıp bu tür insanlardan bahsedip incelememin çok da farklı yerlere gitmesini istemiyorum. Kitaba, incelemeye ve Che'nin dünyasına geri dönüyorum.
Bir adam düşünün ezilen halkın ve işçinin yanında. Okuma yazma oranını 60-76 dan 96'ya yükselten, çalışan halkla birlikte kendisi de çalışan bir adam. Bu tarz cümle ve eylemler özellikle bu dönemde bizden ne kadar uzakta gibi görünüyor değil mi?
Bugünün şartlarında kaç siyasi karakteri, politikacıyı bir fabrikada işçinin arasında, halkın içinde görebiliyoruz? Ben size cevabı söyleyeyim koca bir HİÇ.
Eğer birisi çıkıp bize de çay atan, patates dağıtan bir devlet büyüğümüz(!) var derse 'çıkar telefonunu' diyen amcaya atılan bakışı atıp buraları terk ederim :D
Birazda Che'nin hayatına girersek eğitim aldığı sırada eğitimine bir süre ara verip Latin Amerika'yı dolaştığı sırada yoksulluğu, eşitsizliği ve sömürülen halkları çok yakından gördü. Bu yolculuktan sonra günlüğüne 'ben artık bambaşka biriyim, bu yolculuk beni hiç beklemediğim şekilde değiştirdi.' notunu düşerek devrime olan ilk adımlarını attı.
Bu ilk
Savaşmaktan Vazgeçtiğin An Kaybedersin - Ernesto Che GuevaraTuğba Sarıünal · Destek Yayınları · 2020998 okunma