"L'éducation de la volonté" yani Türkçesiyle "İrade Terbiyesi"
Jules Payot, bu uyarı ve ders niteliğindeki eserinde bize 'mutluluğun' anahtarı olarak elimizde 'kontrol edilebilen ve gerçek özgürlüğümüze kavuşmamızı sağlayan iradenin' olduğunu anlatmaya çalışır.
Ona göre gerçek bir mutluluk; gerçek bir özgürleşmeyle yani iradenin terbiyesiyle, kendimize hakim olmakla, zamanı kontrol etmekle gelir.
"Mücadele etmeden mutlu olunmaz, her mutluluk az çok bir çaba ister"(sf. 15)
Elbette iradeyi terbiye etmenin zahmetli ve engellerle dolu olduğu düşünülse de Payot öne sürdüğü akılcı desteklemelerle bu duvarları kolaylıkla yıkmaktadır.
"İrademiz müdahale etmediği müddetçe hayatımızı dürtülerimiz şekillendirir."(sf.29)
"İnsan kendine hakim olmanın paha biçilmez bir değer olduğunu zamanla öğrenecektir.Hayattan ne istediğimiz, ne olacağımız, hayatta oynayacağımız rol kendine hâkim olmaya bağlıdır."(sf. 30)
Çalışmak, samimi, sebatkâr olmak, duygu ve düşünme çatışmaları arasında akılcı olarak kalmak, kas için değil sağlıklı kalmak için spor yapmak, beslenirken kalori, protein, yağ, karbonhidrat dengesini kurmak, tutkuları, dürtüleri yok etmek değil; kontrol etmek ve hayatımıza dair bir planımızın olması... İşte bu kavramlar için harcanan ömür keyifli ve huzurlu olur Payot'a göre. Ama en zoru önce kişinin kendini tanımasıdır, kendini tanımayan insan içindeki karmaşık duygulara hakim olamaz. İnsan önce bunu düzeltmeli ve duygunun iradeye üstün gelmesini en azından sürekliliğini engellemelidir.
Nice gözlem, önerme, tavsiye ve metod içeren bir baş yapıttı "İrade Terbiyesi". Değişmek isteyenlere...