Hakan Mengüç bey'in kitaplarını keyifle okuyorum. Ben olma yolculuğunu heyecanla takip ettim. Çok etkilendiğim ifadeler oldu. Bazısında kalbim acıdı, bazısında kalbim hayat doldu, bazısında ağladım, bazısında yeni rota belirledim. Herbir ifade için sayfalarca yazılabilir, sabahlara kadar konuşulabilir... Teşekkürler Hakan bey... Beğendiğim ifadelerden bazıları: 1)... İçindeki yangını azdırmak. 2)Kimseden yardım istemediği sürece, ihtiyacı olan çareye başvuramazdı ki... 3).... Güzel yolların kestirmesi yoktur... 4)...söylenmeye devam ettikçe öfkesini bedlediğinin farkında bile değildi. Konuştukça daha de geriliyordu. Kendi kendisini doldurup kıştırtıyordu. Susmayı denese, içinde bulunduğu durumla kavga etmeyi bırakıp, çözüm aramaya koyulacaktı. Ama öfke tatlı bir histi ne de olsa.... 5)...daha çok anı biriktirir, daha çok papatya severdi... 6)...öfke rüzgar gibidir. Çabuk diner ama etrafta pek çok dalı da kırmıştır çoktan.... 7)...insan yüreği ve ilmi kadar özgürdür.... 8)...kendine karşı merhametli olmak....9)... su felsefesi....10)...hayatın iniş çıkışlarını kabul et.... 11)...niyet okumak çözümden çok çözümsüzlük getirir.... 12)...şu övündüğün itibar da, makam da bir hayalden ibaret.... 13)...insanlar ile ilişkin bir ateş gibi olsun. Çok uzak kalma donarsın, çok yaklaşma yanarsın.....14)...hatayı tekrarlama yeni hatalar bul... 15)...tırtılın dünyanın sonu dediği şeye, Allah kelebek der... Bunlardan ayrı birde sayfa 122 'de "korkusuz insan sahiden özgürdür" ifadesi önce çok beğendim... Sonra korktum... O kadar özgür olacak kadar korkmamak.... Çok ciddi donanım, öz güven sahibi, merhametli korkusuz insan sahiden özgürdür bence... Akıcı, keyifli, düşündürücü bir yazar... Ben de ney öğrenmek isterim...