Ruth yerdeki minderlere yaslanmış, yüksek sesle şiir okuyor, sonra da üzerine yorum yapıyorlardı. Beraber yaşayacakları hayatın anahtarı buydu ve Martin'in kafasında hep aynı resim beliriyordu. Bazen bir kolunu Ruth'a sarmış, o da onun omzuna başını dayamış haldeyken Martin şiir okuyordu.
Halbuki Dünya öyle kurulmuş ki mutluluk için maddiyat gerekiyor... Elbette böylesine büyük servetler değil ama en azından beraberce rahat ve düzgün bir hayat yaşamınıza yetecek kadar maddiyat.