Anselm bir abese irca argümanı inşa etmiştir, burada hasımın görüşü kabul edilir ve onun saçma olduğu gösterilir. Bu argümanı formül halinde şöyle ifade edebiliriz:
1. İnsanlar mümkün en yüce varlık fikrine sahiptirler.
2. Farz edin ki mümkün en yüce varlık sadece zihinde bir fikir olarak vardır.
3. Gerçekte var olmak sadece zihinde var olmaktan daha yücedir.
4. O halde, biz mümkün en yüce varlıktan daha yüce bir varlık, yani gerçekte de var olan bir varlık, tasavvur edebiliriz.
5. Fakat mümkün en yüce varlıktan daha yüce bir varlık olamaz.
6. O halde, mümkün en yüce varlık gerçekte vardır.
Biz ekmeği yerken ve hatta onu yedikten sonra bile, onun gerçek olduğunu biliriz. Yine de onun gerçek olup olmadığı hakkında şüpheler ortaya atabiliriz. Filozoflar, duyular dünyasının gerçekliği ile ilgili şüpheler ortaya atarlar. Ancak bu şüpheler, sadece sözdedir; onlar kesinliği zedelemezler ve aslında dengeli bir zihin için onu sadece daha aşikâr hale getirmeye hizmet eder. Aynı şekilde, Tanrı'nın kendi gerçekliğini ilham ettiği kişi de bu gerçekliğe hiçbir zarar vermeksizin şüpheler ortaya atabilir. Bunlar tümüyle sözde kalan şüphelerdir, aklını sağlıklı tutmak için bir alıştırma şeklidir.