Furkan Kaya
@Furkan20
Baykuş ötüşü tünemiş ömrüme, hayallerime, yüregim köşecigine.
7 okur puanı
Ağustos 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Keşke herkes kendi içsel deliliğini bilse ve onunla birlikte yaşamayı öğrense. Dünya daha kötü bir yer mi olurdu?
Hayır insanlar daha yürekli, daha mutlu olurlardı.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Her insanın bir öyküsü vardır, lakin her insanın bir şiiri yoktur. Şiir acıdır, Şiir umuttur, Şiir her duygunun en yüksek perdesinden haykırmak, en dik yamaçlarında gezinmektir. Şiir gercekcilige el vermiş hayal, düş agacında yetişmiş sahiciliktir. Düşümde yetişmiş, gercekligime el verecek olana. Her gözüm ile görüp kalbim ile okuduğumda, dünyayı katlanılır kılan hayali olana.
Ey zifir kaderime aşkın şavkıni aksettirecek olan yar
Zamanın kollarında meçhullerde aranan yar
Kaç sevda daha uzagimdasin
Kac sevda cignenmeli sana uzanan bu yolda
Hüzün karıştırdığım çayımın buharında bilmedigim yüzünü düşlerim
Gece düşünce sehrimin dolaylarına
Bir inilti yirtar içimden sessizligi
Bir can acitmamak için parmak uclarimla yürüdüğüm sevda yolunda
Azapla carmiha gerilen vicdanim, pare pare daglanan ruhum
Dilberi canını arayan gönül seyyahı olmak suçum
Kac gönülde seni aradım sokak sokak
Bulamadim çıktım hepsinden daglanarak
Volkan zuhur etti yalnizligimin kaburgasina
Bir volkan ki kaynar içinde sevgiden dogan izdirap
Gecelerime dolanır afakandan vehimler gerceklestirir inkılap
Sonra darlanir kalp
Dualar karışır gecelerime Allah Allah der her hücre
Sükunet kaplar ummani rahmet islatir katre katre
Ben yorgun gönül seyyahı
Ay ışığını yanıklarıma merhem yapar sürerim
Gecenin sesinden türküler dinlerim
Gök kubbeni dervişi
Mahlukatın divanesi
Bir bakmışsın keder denizinde batık gemi
Bir bakarsın umut semalarinin hayal saçan güvercini
Pır pır atar elimdeki yüreğim
Yüreğim
Hastanenin suçu değildi bu; dünyanın dört bir yanındaki hastanelerin hiçbirinin suçu değildi; yeniden uyum sağlama sorunu her yerde aynıydı. Tıpkı hapishanelerin hiçbir mahkûmu düzeltemedikleri yalnızca
onlara yeni yeni suç yöntemleri öğretebildikleri gibi...
İnsan hiçbir umut beslemediği zaman durumu kabullenebiliyor ama kapkara bulutlar arasından iğne ucu kadar kendini gösteren bir güneş ışını belirince bütün dünyası o ışığa bağlı oluyor.
