Furkan
@FurkanAltay
274 okur puanı
Şubat 2019 tarihinde katıldı
Vitrindeki VicdanŞiir
Ruhunu bir hırsa rehin bırakanlar,
Gökkuşağını tek renge boyamak istedi.
“Beterin beteri var” diye diye
alıştırdı insanları karanlığa.
Bir süre sonra
alışmak denen o görünmez zehir,
damar damar yayıldı hayatlara.
Yaraya merhem aramak yerine
yarıştılar acıyı normal saymakla.
Herkes kendi kuyusunun dibinde
başkasının ışığını söndürmeyi bekledi.
Sesini çıkaranı meczup saydı kalabalık,
sustukça büyüdü içimizdeki boşluk.
Çölün ortasında,
herkes kendi serabını alkışladı.
Kendi konforuna zırh ören cüceler,
Adına sabır dediler bu kör teslimiyetin,
oysa derin bir uyuşmaydı çoğu zaman.
(Şükür,
güzel bir erdemdi elbet,
ama düşüncenin yerine konunca yaraya dönüştü.)
Gözlerini yalnız kendi kapısına dikenler
sokağın yangınını görmezden geldi yıllarca.
“Bana dokunmayan yılan” masallarıyla büyüyüp
zehir evlerine sızınca şaşırdılar.
Merhamet vitrinlerde sergilenen bir süs oldu,
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
“hayat işte geldik gidiyoruz, bir yalan öykü.
sek sek oynayıp
kuru bir kavak dalında şakalaşıyoruz,
gerisi düğünde türkü.
Düşünmek Yaşamın Pasını Silmektir, Tahsin Özmen
Bazen kocaman kocaman insanların almadığı yorgunluğu, üç beş haftalık minik bir kedi yavrusu alır.-
Düşünmek Yaşamın Pasını Silmektir, Tahsin Özmen
BUGÜN PAZARŞiir
Gökyüzü mavi bir çarşaf gibi serilmiş.
Günün ilk ışıkları,
Yorgun omuzlara dökülmüş,
Yumuşacık.
Sabah güneşi misafir gibi
odalara erkenden oturmuş.
.
Sanki herkesin kalbine
İnce bir huzur bırakılmış.
Dünya bütün telaşlarını
Bir günlüğüne askıya almış
gibi.
.
Hayat,
daha yavaş akıyor.
Saatler acele etmiyor,
Rüzgâr bile yavaş esiyor,
Bugün kimse yetişmeye çalışmıyor.
.
Sanki dünya
Derin bir nefes almış da
Biraz dinlenmeye karar vermiş gibi.
Güneş yükseldikçe
Şehrin üzerine altın renkli bir huzur seriliyor.
.
Tanıdık bir melodi çalıyor radyoda.
Karşı balkondan sarkan sardunyalar,
güneşe doğru eğiliyor.
.
Kuru GürültüŞiir
herkes bir şeyler yazıyor
bir şey anlatıyor
bir yerlerde
birileri konuşuyor sürekli
.
ekranlar
programlar
mühim adam demeçleri
uzman görüşleri
son dakika gelişmeleri
.
manşetler
tweetler
büyük analizler
her şeyi bilenlerin bitmeyen mesaisi
ve bunca gürültünün arasında
insanın kendine rastlaması
gitgide zorlaşıyor
insanın kendi iç sesini duyması
bir mucizeye dönüşüyor
.
(çünkü ekranlar ışık saçıyor
ama hiçbir şeyi aydınlatmıyor)
bu şiirin de
o konuda bir çözümü yok
derde deva değil
sihirli bir formül sunmayacak
hayatın akışını durdurmayacak