sokak lambaları;
her biri
küçük bir güneş edasıyla
ışıklarını yere bırakıyordu
.
her biri
yorgun birer nöbetçi edasıyla
sarı bir sabır gibi yanıyordu
.
her biri
küçük bir umut edasıyla şimşek çakıyordu
.
zaman
oturmuş bir köşede
sessizce tespih çekiyordu
.
ben ise
karanlığın cebinde ömrümü
sisli sokaklarda
kalbimin adresini arıyordum
“Donmuş ve kalıplaşmış fikirler,
Bir toplumun elini ayağını bağlar.
Gelişmenin temel dinamiği,
Düşünme ve fikrini değiştirme yetisidir.”
Düşünmek Yaşamın Pasını Silmektir, Tahsin Özmen