Düşünelim.. O kaçınılmaz gün geldi ve öldük. Ve diyelim ki ölüm şeklimizden dolayı da 'cennetlik' olduğumuz anlaşıldı. Sonra merak edildi, 'Acaba ne yaptı da böyle güzel bir ölüm ona nasip oldu?' diye. Şimdi bi kendimizi yoklayalim. Sizce, bunu yaşayabileceğimiz amelimiz ne olmuştur acaba? Hangi niyetimiz, hareketimiz, amelimiz bizi cennete koymuştur?
Ben bu kitapla, Uhud'a gittim, orada savaştım; Hz. Osman (radiyallahuanh)'ın 100,200 ve 300 diye arttirip infak ettigi develeri gordum, ben bu kitapla, Talha bin ubeydullahın ayagina saplanan mızraktan dolayi akan kanları, Hz.Ali (radiyallahuanh)'nin gözyaşlarını gördum. Ben bu kitapla ve Muhammed hocamizin diger eserleriyle hep Mekke'de ve Medine'de dolaştım.. Siz de okuyup ögrenmek için değil 'yaşayıp'ta gormek icin okuyun, okutun...