Kitabı kız kardeşime vermişler yaz okulunda , bende ortada görünce bir bakayım neymiş dedim. Başladığım gibi bitirdim. Akıcı su gibi bir kitap. Anormal bir normali anlatıyor, Macidenin hayatından bir bölümü, Filistinli bir direnişçinin hayatının küçük bir kesiti. Çok güzeldi, Allah yazarından razı olsun. Filistin'de ki kardeşlerimden razı olsun. Okurken sanki oralara gittim, ben olsaydım ne yapardım. Komşu çocuğu kursuna dizilse ne yapardım. Her gün yaralı insanlar görsem, şehitleri görsem ne kadar dayanırdım. Eşimi iki gün görüp iki ay hatta iki yıl görmesem, sabah Allah'a emanet deyip öğlen hapiste olduğunu haber alsam nasıl tepki verirdim. Karnımdaki bebek siyonist İsrail'in yoldaki otobüse attığı bomba ile şehit olsa nasıl dönersin hayata. Hala nasıl sağlam durur, nasıl tevekkül ederdim. Direniş. Allah onun yolunda direnenlerin yardımcısı olsun, gönüllerine ferah bileklerine kuvvet versin, geride kalan eşlerine çocuklarına sabır versin. Ne diyeyim, dua etmekten başka bir direnişim yok ki benim.