Mehtaplı bir gecede köy evleriyle, saman yığınlarıyla, uyumuş söğüt ağaçlarıyla geniş bir köy sokağını gördüğü zaman, insanın içine bir durgunluk çöker. Gecenin gölgeleriyle işten, kaygıdan, acıdan gizlenen sokak, bu durgunluk içinde yumuşak, kederli ve olağanüstü güzeldir. İnsana öyle gelir ki, bu anda yıldızlar bile ona, adeta tatlı , şefkatli bir bakışla bakar. Yeryüzünde fenalık kalmamıştır. Her şey iyidir, mükemmeldir.