Doyumsuz insanoğlu, biraz da öfkeli .
Diline, ırkına , ailesine dil uzatan ; küçümser gözle bakan herkese öfkeli. Şans yüzüne gülüp eşsiz inciyi bulduklarında her şey değişir miydi? Yoksulluk, ayrımcılık…
Eski düzenlerinde uyandıkları o güneşli sabahı karşılayıp, kanolarıyla avladıkları balıkları aynı huzurla yiyebilirler miydi?
OLMADI…
Ellerindeki en eşsiz inci tanesi olan evlatlarından da oldular. Bir inci için , dünyanın en büyük incisi için…
Derler ya, insan asla doymak bilmez diye, yüzünü verseniz ille de astarını ister diye. Bu sözler insanı kınama amacıyla söylenir, oysa insan soyunun en büyük yeteneklerinden biri, onu elindekiyle yetinen hayvanlardan üstün kılan bir yetenektir bu.