Aldatmak, hayatının mutluluk kaynağıydı , yüreğinin tekrar ferahladığını hissetti.
Reklam
Ben çılgınım ben ne halt ettiğimi bilmiyorum. Bir insanın yazısnı kendime baglarken bunun sonunun nereye varacağını bir an bile düşünmüyorum. Yarın o benim karım olacak . Yanımda otuz beş kuruşum var . Otuz beş kuruş ... Bir kişiye bir öğle yemeği zar zor yedirir.
Nasıl sabrediyorum, nasıl oluyor da hemen boynuna sarılıp yüzünü , gözünü ağlayarak , teşekkür ederek öpmüyorum ?
Konuşmak istiyorlar,fakat söyleyecek söz bulamıyorlardı. Sanki akşamdan beri gördükleri ve hissettikleri şeyler omuzlarına çökmüş onları eziyordu.
Dünyada şimdi onunla yan yana bulunmamız kadar mantıksız ve lüzumsuz ne vardı acaba ? Hayat bir tesadüf silsilesiymiş alâ ! Fakat tesadüfün de kendine göre bir mantığı olmalı değil mi ya ?
Reklam