Güllü Kurt

@GKurttttt·
·
sabitlendi
15.10.2025
Hayatmda ilk defa kendimi bir şeyin geçeceğine ikna edemedim...
Kimileri hayatı yıllarla ölçer, kimileri takvim yapraklarıyla... Bazı kadınlar ise hayatı; yıkanıp asılan çamaşırlarla, dikilen söküklerle, evlatlarının gülüşüyle, kimsenin fark etmediği fedakârlıklarıyla ölçer. Onlar yorulduklarını söylemezler. Çünkü yorulmaya vakitleri olmamıştır. Bir ömür geçer... Ellerindeki çizgiler derinleşir, saçlarına ak düşer, ama sevgileri eksilmez. Ve bir gün dönüp baktığında anlarsın; seni büyüten şey sadece bir anne değil, sessizce kendinden vazgeçebilen koca bir yürektir.
Şuan bi şiire ihtiyacım var...
Bazen hayat, planladıklarımızı değil; ihtiyacımız olanı çıkarıyor karşımıza. Uzun zamandır bazı şeyleri anlatamıyorum konuşamıyorum kendimle bile... Belki kelimelere dökülünce anlamını kaybedeceklerinden, belki de sadece bana ait kalmaları gerektiğinden... Ama şunu öğrendim; insan en çok sessiz kaldığı savaşlardan değişerek çıkıyor. Geride bıraktıklarım da oldu, yanımda kalanlar da. Kırıldığım yerler de oldu, güçlendiğim yerler de... Şimdi sadece izliyorum. Çünkü bazı cevaplar aranınca değil, zamanı gelince kendiliğinden ortaya çıkıyor. Hayatın benim için hazırladığı sonraki sayfayı bilmiyorum. Bildiğim tek şey, eskisi gibi biri olmadığım.
"Onu bir kere görsem ve sonra ortadan kaybolsam, ölsem,"