“Hastanın yeni anlayışı genellikle onun afonksiyonel örüntüsünün, kimliğinin saptanmasını ve idrakini içermektedir. Bunu elde etmek için terapist; yorumlama, netleştirme, yüzleştirme gibi ortak psikodinamik teknikleri kullanmaktadır. SSDP’ de yeni anlayışın ortaya çıkmasını sağlayan en güçlü müdahale hasta ve terapist arasındaki şimdi ve burada etkileşimlerinin incelenmesidir.”
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
”Terapistin, Marjorie şaka yaparken elindeki mendili gergin bir şekilde sıkması arasındaki tezata dikkat çekmesi > Yeni deneyim: Terapist hastasına, o neşeli değilken, gerginken de onunla ilgilenebileceği ihtimalini göstermektedir.”
“SSDP’ nin iki ana amacı vardır: 1. Yeni(alışık olduğu uyumsuz davranış tarzından farklı ve daha fonksiyonel) Bir Deneyim Sağlamak, 2. Yeni Bir Anlayış Sağlamak.”
“Hastaların, kiminle iletişimde olduklarına, o anki ruhsal durumlarına göre değişik kişilerarası ilişki modelleri repertuarları bulunabilir; SSDP’ nin vurguladığı noktaysa hastanın en yaygın ve en problematik ilişki modelini anlamaktan geçmektedir.”
“SSDP’ nin ilişkisel-etkileşimsel duruşu, terapistin hastaya karşı aktarım olmadan tepki veremeyeceğini söyler. Karşı aktarımın pozitif yönleri: 1. Kaçınılmaz bir şekilde ortaya çıktığından terapist ‘bu kişiyle iletişime geçmenin nasıl bir his olduğunu’ deneyim etmektedir. 2. Seansların sıcaklığında, bu duygular, terapiste, faydalı bir yönde gittiğine dair duygusal birer sinyal olarak da hizmet edebilmektedir. 3. Terapistin, hastanın uyumsuz tarzıyla uyumlu olma hali terapötik ittifakın bir yönünün gelişmesini ve hastanın terapiste duygusal bağını destekler.”