“Anlamıyorlar evlat, anlamayacaklar,” derdi. “Benim bir şey beklediğim yok. Güzel olanın Gülperi değil benim sevdam olduğunu anlamayacaklar.” Onur anlıyordu. Nil’i Murat’la bırakıp, sevmenin bazen de vazgeçebilmek olduğunu öğrendiğinde Yusuf Dede’yi henüz tanımasa da çoktan anlamıştı.
İnsanların doğada neden kendilerini rahat hissettiklerini yeni anladım. Doğa insana aldırmıyor. Önyargısız. Eleştirmiyor, karşılaştırmıyor ve yargılamıyor. Yaşamın anlamı değişiyor ya da anlamlanıyor demek daha doğru olur belki.