Kitabın son satırlarına dek filozoflukta da benimsediği deney anlayışının hakim olduğu, çocuğa vereceği her türden eğitimi çevre ve deneyimlerle verdiğini ve gözlemleri ile aktardıklarından da başarılı olduğunu söyleyebiliriz. Ancak bunu şu çağda bu şekilde uygulamak ne kadar mümkün bilmiyorum. Kitabın son bölümüne dek hak da verdim, tespitleri ile şaşırıp "çok mantıklı" yinelemelerinde de bulundum kendi kendime. Karanlık oyunlarından tutun hem bedeni geliştirmek hem içsel davranışlarını gözlemlemek adına düzenlediği koşulara dek hepsinin çok akılcı düşünceler olduğuna inanıyorum. Ancak son kısımda Rousseau'nun gelenekselci bakışı diğer bölümlere nazaran daha çok yansımış ve o çağda bu anormal karşılanmasa da bir kadının haksızlık karşısında susmaya meyilli olduğu, erkeklerin hoşgörüsü için yaşamlarına yön vermeleri gerektiği gibi daha birçok erkek yanlısı düşünce beni bir miktar rahatsız etti. Bunun dışında birçok fikir edinilebilecek bir kitap idi.