İnsan fark ediyordu ki, olgunluk denen şey tamamen "bilmiyor oluşu" kabullenişle alakalıydı. Bilmiyor oluş yaklaşan kaosu pek de engelleyememektedir elbette.
Tuhaftır yaşam: acımasız mantığın boş bir
amaca yönelik gizemli düzeni. Yaşamdan umulacak tek şey, insanın biraz kendini ögrenmesi o da geç olur hep ve bitmek bilmeyen bir yığın pişmanlık.