"Istıraptan belin büküldüğünde, dünyanın üzerine ebedi bir gece çöksün istediğinde, yağmurun ardından ışıldayan yeşilliği düşün, düşün bir çocuğun uykudan uyanışını."
Sığınacak bir yer aradı, gözlerini ince bir bulutun hilalin üzerini örttüğü göğe kaldırdı. Bir an sessizlik, bir iç çekişi. Kendini bu temaşaya kaptırıp unutmak her şeyi, yıldızların adlarını saymak, teker teker, kalabalıklardan uzakta, güvende olmak!
" Güzel bir tablo doğrusu ama manasını bir türlü kavrayamadım, "dedi." Adamın vurduğu kapı hiç açılmayacak mı? Ona kapı kolu takmasını unutmuşsunuz da.." Hunt gülümsedi ve ekledi:
"Adam alelade bir kapıya vurmuyor ki. Bu kapı, insan kalbini simgeliyor."
"Ancak içerden açılabildiği için dışında kola ihtiyacı yoktur."