Gamze ecik
@Gamzeefne
44 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kitabın en başından itibaren kurgu bir metin okuyormuş gibi hissettim kullanılan dilin son derece yalın olması ve olayların yoğunluğunun etkisiyle. Anlatılan dönemin başlangıcı ve sonu yani kitabın cumhuriyetin başlangıcından itibaren son yıllara kadar uzanması dönemin siyasi, kültürel, ekonomik değişimlerinin aile üzerindeki etkisini çarpıcı şekilde ortaya koyuyor. Ailenin birçok üyesi Osmanlı’nın son dönemlerinde hem Osmanlı Devleti bakımından hem de Cumhuriyetin ilk yıllarında Türkiye bakımından önemli kişileri barındırıyor bu da okuduğumuz anıların ve olaylar silsilesinin dönemin ruhunu anlatmasına yardımcı oluyor. Kitapta Atatürk, Irak Kralı, Hitler gibi önemli kişilere ait anılar da yer alıyor dolayısıyla aile aslında yeni Türkiye Cumhuriyeti’nden Avrupa’ya oradan da Orta Doğuya kadar uzanıyor. Kitabı Şirin Devrim’in yazmasına rağmen genel olarak Fahrünnisa’nın hayatı üzerinde yoğunlaşıyor kitap. Fahrünnisa’nın yaptığı talihsiz ilk evliliğe rağmen hayatının sonraki kısmındaki inişler çıkışlar, kazançlar kayıplar, psikolojik ruh hali çok gerçekçi bir şekilde gözlemlenmiş ve aktarılmış. Ailenin ne olursa ve nerede olurlarsa olsunlar birbirileriyle bağlarını koparmaması okuyucu olarak beni derinden etkiledi. Döneme göre son derece modern bir yaşam tarzları olan ailenin yaşadığı olaylar açık görüşlü insanların bile sineye çekemeyeceği tarzda olmasına rağmen yine de birbirilerini asla yargılamıyorlar. Fahrünnisa’nın neredeyse bir asırlık ömrüne sığan hayalleri, korkuları, hayal kırıklıklarını, aidiyet hissini birkaç gün içinde okudum. Tavsiye ederim.
Reklam
Yazarın okuduğum ikinci kitabı ilk kitaptan da çok etkilenmiştim o nispeten daha uzun bir romandı. Bu ise çok daha kısa olmasına rağmen son derece etkileyiciydi. Kitap dostluk üzerine yazılmış kurmaca bir olaylar dizisi olmasına rağmen insanın iç dünyasına ilişkin çok değerli tespitleri olduğunu söylemek gerekir. Adeta psikolojik bir roman gibi. Dostluk, aşk, sadakat, kıskançlık duygularına ilişkin insanı düşünmeye iten çok güçlü duygular uyandıran bir metin. Kesinlikle tavsiye ediyorum.
Nermin Yıldırım’dan okuduğum ilk kitap buydu. Nermin Yıldırım bence tarzını kolay benimseyemeyeceğimiz yazım tarzına alışmayı gerektiren bir yazar. O sebeple kitabı okumam yaklaşık 1 ayı buldu. Yer yer kullanılan dil beni yordu ama kitap akıcılığını hiçbir zaman kaybetmedi. Adalet’in yalnızlığı ve bu yalnızlığa bağlı olarak yaşadığı psikolojik sıkıntılar karşısında karakterin mizahi bir bakış açısı olması açıkçası gerçekçi gelmedi çünkü karakter küçüklüğünden beri nerdeyse hiç arkadaş edinmemiş, sosyal medya kullanmamış hatta telefon bile kullanmıyor.
Kitapta kullanılan özel isimler, yer isimleri, şehir isimleri özellikle seçildiği için gerçek hayatta hangi şehirlere takabül ettiğini düşünmek keyifliydi. Hatta kitabın sonlarına doğru yer yer politik eleştiriler de görüyoruz.
Hülya’nın oyuncak ayı olması aşamasına kadar bu durumu anlayamadım sonrasında ise bazı şeyler benim için öngörülebilir tahmin edilebilir hale geldi yine de sonlara doğru Sadi’nin hayal değil gerçek kişi olması ve karşılaşmalarının, sonraki yaşananların tesadüf olmaması içime su serpti.
Sonunun görece trajik bitmesi de hoşuma gitti romanı sıradan olmaktan kurtarmış.
Nermin Yıldırım okumaya devam edeceğim, yazarın üslubuna alışmak için uygun bir kitaptı, tavsiye ederim.
