Yavaş yavaş tüm değerlerinin yitip gittiğini görmek ve teslim olmaktır. Büyüdüğün sokakları, sevdiğin evleri, inandığın insanları bulamadıkça içine içine kanamaktır. Zalimin zulmünü izleyip bir şey yapmaktan vazgeçmektir. Şansın varsa çocukluğunun geçtiği eve saklanmaktır. Saklanırken korkmaktır. Ben nerede hata yaptım diye dönüp bakmaktan korkmaktır...