Havanın biraz esintisiyle denizin burnuma getirdiği yosun kokusu, balık ekmeğinindeki balığın tazeliği, oturduğum taşların şekilsizliği, karşımda duran sen ve dertlerin... Akşam güneşinin yüzümde bıraktığı rahatsız etmeyen dokunuşları... Zamanla akşam güneşinin bizi terk etmesiyle ve rüzgarın esintiyle üşümeme rağmen bu anın hiç bitmesini istemiyordum. İçimi kaplayan mutluluk. O anın sonsuza dek sürmesini isterdim. Huzur buydu işte. Sonunda aradığım huzuru bulmuştum. Önümde uçsuz bucaksız deniz ve güneşin o batma çabalarıyla oluşturduğu turuncumsu gökyüzü... O şehir hayatından uzaklaşıp nefes alabildiğim yer bulmuştum.