Son kavramına takılıyor insanın hüzünlü yanı. Bir yanımız bahar çiçekleri, bir yanımız sonbahar yağmurları. İnsanoğlu işte belki de sonbaharın hüznünü seviyoruz. Oysa sonbahar umuttur, yeniden diriliş öyküsüdür. İsmine inat yeni bir başlngıçtır sonbahar. Son yaprak düşünce, düşer ilkbaharın müjdecisi cemre toprağa. Belki ağacın son yaprağı ama dünyada ilk çiçek açması, ağaçların yeniden renklenmesine işarettir. Kısacası bir olaya nereden, nasıl baktığınız önemli. İçimde son yaprağın düşmesinin hüznü, baharın müjdecisi ilk cemreni toprağa düşecek olmasının heyecanını taşıyorum...
🍂🍁🍂