Hüsrev Hatemi bir şiirinde, " çünkü her türk yüreğine acılar dokuyan bir tezgâhtır " der. Yüreğinize acılar dokuyabilmek için, bir yüreğinizin olması gerekir.
Bu hepimizin hikâyesi. Kendini kandırmanın cehenneminde en dindar, en partizan, en namuslu, en vatansever taklidini yapıyor da olsak, ruhun en derinlerinde uykuya yatırdığımız bir gerçek geriniyor. Onunla karşılaşmamak için, köşe bucak, olduğumuz kişiden olmak istediğimiz kişiye kaçıyoruz.
İnsan ölüm farkındalığı ile büyür, olgunlaşır. Ölüm bilinç zarımızın altında sürekli kımıldar. Seçme hakkımız var elbette ama her şeyi değil:Şartlar bizi sınırlar ve imkânlarımız şartlar dahilindedir. Takdire tedbir kâr etmez.