Akışta kitap okuyan, alıntı paylaşan hanımları görünce öyle çok seviniyorum ki. Düşünsenize bunlar anne veya anne adayı ve bu pırıl pırıl nesiller demek. İçim rahat ediyor. Neden bilmem dile getirmek istedim. Bu kadar hengame ve koşuşturmaca içinde okuyan ve buna zaman bulan tüm kadınlara saygılarımla.
Zaten kendimde ne bulabilirim? Ne anlatabilirim? Duygularımın korkunç derecede yoğun olduğunu, duygularımın sapına kadar bilincinde olduğumu... Kendimi mahvetmek için kullandığım keskin zekâmı ve beni oyalamaya doymayan düş gücümü...
Kendini bilmemek yaşamaktır. Kendini yanlış tanımak düşünmektir. Ama o aydınlanma anında olduğu gibi kendini birdenbire tanımak, insanın içindeki ruhun bölünmez özünü, ruhun büyülü sözünü birdenbire kavramasıdır. Ne var ki, birden beliren bir ışık her şeyi yakar, kavurur. Bizi çıplak bırakır, kendi varlığımızdan bile soyundurur.