“ (ey parlak dolunay )
hüzünlü dostum sen görünürdün bana !
Ah ! keşke dağ zirvelerinde,
Senin tatlı ışığında gezinbilsem,
Dağ mağaralarında ruhlarla süzülsem,
Çayırlarda senin alacakaranlığına örülsem,
Bilginin sislerinden sıyrılılıp çıksam da Senin çiyinle yıkanarak şifa bulsam! “
-belli ki bilgi yetmiyordu ruhu doyurmaya