Herkesin öyle bir hikayesi yok muydu? Başlayıp da bitiremediği.Çünkü kimsenin dinlemediği... İçine atmak, diye bir şey varken, anlatmaya ne gerek vardı?
Her şeyin geçip gittiğine, yaşadıklarımızın geçmişte kaldığina kim inandırabilir bizi? Anılarımızı avuç dolusu su gibi her sabah yüzümüze çarpmanın işe yaramayacağına kim inandırabilir?