Zehra Gaylan
@GaylanZeHra
Puan vermedi
//KİTAP TAVSİYEM
"KİMSESİZLER COĞRAFYASI"
//ALINTILAR
#Hayat, kaybettiklerimizin ardından gelen koca bir keşkeler yığınıydı işte...
#Yağmur yağıyordu ölü ruhlarımızın üstüne...
#Hayat buydu galiba, insan en sevdiği öldüğünde toprakta açılan bir çukura koyar, üstüne soğuk, ıslak toprağı serpiştirir...
#Hayattaki tek varlığımı kurtarmam lazımdı...
#Umutsuzluğa kapılma, belki güldürür Rabbim yüzümüzü...
#Bir acıyı çekilebilir kılan yegâne şey, yalnız olmadığını bilmekti...
#Sesimizi duyan yoktu...
#Her şeye herkese yer bulan koca dünya bir beni çok görmüş...
#Bu dünyaya fazlayım belki ben. Sanki bu dünya, ben olmasam rahatlayacak...
#Bazı coğrafyalarda yaşamak bir imtihandı...
#Hayat bazıları için hep böyleydi. Başıma gelse ölürüm dediğin herşey birgün başına gelir, yine de ölmezsin...
#Yetim ölür yağmur yağar, gök bile dayanamaz...
#Dünyanın binbir türlü hali var...
#Lazım bir ömür daha
Ölümümüzden sonra
Zira süren ömrümüz
Geçti umutlanmakla
//KİTAP HAKKINDA
Merhaba kitapsever arkadaşlar
Her birimizin yüreğinde büyük bir acı bırakan 6 Şubat depreminin enkazını bir kez daha kaldırmak zorunda kalarak okuduğum bir eserden bahsetmek istiyorum sizlere. Eserimize başlamadan önce depremde kaybettiğimiz tüm canlara Allah'tan rahmet yakınlarına sabırlar diliyorum.
Kitabımız depremde enkaz altında kalan yakınlarından bir küçük haber, bir umut ışığı bekleyen iki yas sahibi insanın hikâyesi. Öyle ki aslında birinin, diğerinin hikâyesinden etkilenip, bunu kaleme alabilir miyim diye izin istediği, hikaye sahibinin de yaz, yaz ki umut olsun insanlara, ışık olsun dediği bir hikâye bu. Etkilenmemenin imkanı olmayan bir hikaye. Iraklı Ali'nin hikâyesi. Birazdan kısacık anlatmaya çalışacağım size lâkin gönlüm ister ki Ferit'in hikâyesi de kaleme alınsın. Onu da yâd
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Puan vermedi
//KİTAP TAVSİYEM
"VİATOR'UN GÜNCESİ"
//ALINTILAR
#Bazı hikâyeler sona erdiğinde, orada bırakılmalıdır. Çünkü bazı sonlar, hakiki bir sondan fazlasıdır...
#Yazmaktansa yaşamak isterdi belki...
#Her daim kendi kendinin terapisti olmuştu...
#Sıkıcı hayatına renk katmak için geldim...
#Umdum ki, beni benden nefret edecek kadar sevmemiştir...
#Bir canavarın evi, zihninizin içi ise onu siz durduramazsınız...
#Belki de kendim dahil, insan ırkından nefret ediyorumdur...
#Ne yaparsak yapalım, herkes bir kusur bulur...
#İnsanlar böyledir. Merak ederler ama yardım etmezler...
#Birbirine niçin sahip olduğunu bilmeyen iki yabancıydık...
#Hayat böyle demek ki. İstediğin şey hep değişiyor...
#Hissettiği derin yalnızlık bir yere varmıyor, yalnızca yük oluyordu...
#Ben onun hikayesiyim...
#Büyümek, küçükken olduğun kişinin gözünün yaşına bakmadan onu kaldırıp atmaktır...
#Güneş'e uçarsan kanatların yanacak...
#İnsanlar düzen bozar...
#Birini hissetmek, onun tenine dokunmaktan fazlasıdır...
#Tüm dünya seni anlamış. Tek sen, seni anlamamışsın...
#Dünya üzerinde o kadar farklı hayat var ki...
#Tek söyleyebildiği Türkçedeki beş harfli, en hayırsız kelimenin tekrarıydı. Hayır... Hayır... Hayır...
#Umursamazlığı seçmezdim,eğer umursamak bir çözüm olsaydı...
#Senin için gökyüzünü yerinden oynatacağım...
#Her birimizin birbirinden farklı bir o kadar da aynı hikayesi var...
#Tıpkı ayakkabılarımız gibi biz büyüdükçe kendi hayatlarımız hakkında anlattığımız hikayeler de büyür...
#Onunla gülmek, hayatımın en parlak saniyeleriydi...
#Beni ışığa yönlendirsin,aşkını bana bulaştırsın istiyordum...
#Gerçeklik hele ki bize sırtını dönerse çok kırılgan bir şeydir...
Puan vermedi
//KİTAP TAVSİYEM
"NEVA"
#ALINTILAR
#İnsan, taşıdığı kadar değil, bırakabildiği kadar özgürdür...
#Belki de bazı yolculuklar, insan döndüğünde başlıyordu...
#Hayatın, içimden akmasına izin veriyorum...
#Gerçek şifa, kalpten başlıyor... Sevgi!
#Ölüm, yaşamın en eski öğretmenidir...
#Hayatı artık, terbiye edilmesi gereken vahşi bir at gibi değil, usulca yanımda akan bir yoldaş gibi görüyorum...
#Yara, ışığın içeri girdiği tek yerdir...
#Dokunmak istiyorsan, ellerini değil ruhunu kullan...
#Rüyalar, senin gece okulundur...
#Yanmadan dönüşemezsin...
#Her nefes, bir duadır...
#İnsanın, diğer insanda gördüğü aynadır...
#İnsanlar, hiç ölmeyecekmiş gibi yaşıyor, anın kıymetini bilmeden...
#Uyanışın bedeli ne olursa olsun, zinciri kırmak zorundasın...
//KİTAP HAKKINDA
Merhaba kitapsever arkadaşlar
Bugün sizlere iki bölümden oluşan, spiritüel dönüşüm, mitoloji ve antik çağlar üzerinde araştırmalar yapmış, aynı zamanda Maya Şaman Şifacısı olan Habibe Ertürk ün kaleme aldığı bir eserden bahsetmek istiyorum. Kitap biz okurlara yazılmış bir dua ile şifalandırarak başlıyor. Sonra Eda'ya ithaf ediliyor. Ben de Eda'ya yüreğimden ışık ve sevgi yolluyorum. Ve kısacık kitaptan bahsetmek istiyorum müsadenizle.
Efendim, Neva çocukluk yaşlarında annesi ile arasındaki mesafeden ötürü bir yanı eksik büyümüş lakin başarı dolu eğitimi ile bu eksikliği gidermeye çalışmış, kendisinin tamamen zıt karakteri olan okuldan can dostu Selin dışında dert ortağı olmayan , başarılı bir CEO dur.Kendi seçtiği ve sperm bankası olarak görevlendirdiği bir adamdan hamile kalır ve Alp isminde dünya tatlısı bir oğul dünyaya getirir. Bu, Neva'nın seçimi, Neva'nın düzenidir. Oğluna hem annesinin ona olamadığından çok anne, hem baba, hem arkadaş olur. Cana yakın, dost canlısı, her konuda faal, akıllı bir can yoldaşı
Puan vermedi
//KİTAP TAVSİYEM
"SERAP"
//ALINTILAR
#Bir kadının normal görünme çabası bazen en büyük yalandır...
#Susmak da bir tür intihar...
#İnsan, yaşar, bekler, susar;gün gelir neyi beklediğini unutur. Mutluluk kalıcı değildi;anların içine gizlenmiş, dokunulunca dağılan bir hayaldi. Belki de asıl kalıcı olan, yalnızlıktı...
#Biz, gurbetin insanlarıyız.;mesafelerin terbiye ettiği insanlar...
#Hiçbir kayıp, insanın saadetinden kıymetli değildi...
#Sevildiğini sandığı anlarda bile, görünmezliğin sızısı vardı...
#Bszı duygular, tercümeye ihtiyaç duymaz...
#Bazen insan gitmekten değil, kalmaktan korkar...
#Aşkı düşlemek, yaşamaktan daha haz vericiydi...
#Bazı şehirler haritada değil, insanın içinde yaşar...
#Bazı aşklar hiç yaşanmasa da bitmezdi. Bazı şehirler ise iki insanın kalbinin kıvrımlarında yaşamayı sürdürürdü...
#Ne kadar çok sevilirsen o kadar tehlikedesin...
#İnsan bazen bağırarak değil, sesini kısarak incitirdi...
#İnsan en çok suskunlukta bağırır içinden. Ve en çok o zaman duyulmaz olur...
#Sevilmek onun için bir kanıt değil, bir mühürdü. Ve mühürler, tek başına hiçbir şeyi değiştirmezdi...
#Aşk bazen, yabancı bir şehirde sokak lambasının altına düşen bir gölgedir.Ne senindir o gölge ne de ardında bıraktığının...
#Yokluğunda boğuluyorum. Suskunluğun canımı acıtıyor...
#İnsan, kendisinden vazgeçip kimseyi kurtaramıyor...
#Görülmeden yaşamak da bir tür alışkanlıktı...
#Zincir sadece ayağa dolanmazdı. Zamanla insanın diline de dolanır, konuşmak cesaret isterdi...
#En çok sevdiğimiz, en çok canımızı yakandır.Çünkü kalbin kapısını en derine kadar açtığımız, bizi en kolay hançerleyendir...
#Aynı duvara çarpa çarpa dönülen, çıkışı olmayan bir sokaktaydı...
#Bir kadın, sevgiyle cezayı ayırt edemeyecek kadar örselenmişse, orada şefkat geri çekilir. Yerini keder alır...
#Aşk,
Puan vermedi
//KİTAP TAVSİYEM
#ALINTILAR
#Seni sevmek için bir sebebe ihtiyacım yok...
#Seninle hergün yeniden karşılaşmaya hazırım...
#İyi şeyler istemeye cesaret et...
#Yalnızlık ceza değildir...
#Yanlış tercihler yapmak aptallık değildir...
#Travmalar kafa karıştırır...
#Yaralı insanlar bazen yanlış yönlere koşarlar. Bu da insan olmanın en insani hali...
#Bir çocuk sevgisizlikle büyüyorsa, büyüyünce hep bir parça sevgiyi bile kaçırmamak için çok şeyden ödün verir...
#İçinde yıpranmış veya aç kalmış bir çocuk var...
#İç dünyamın ürettiği her şeye değer veriyorum...
#Kendimi her halimle seviyorum ve olduğum gibi kabul ediyorum...
#İnsanlarla aramda kopukluk var...
//KİTAP HAKKINDA
Merhaba kitapsever arkadaşlar
Özünden nefret eden, özünün şefkate ihtiyacı olan var mı aramızda?
Kim yok ki değil mi? İnsan, her zaman kendinden nefret etmese de her zaman şefkate ihtiyaç duyar. Hele ki geçmişe dayalı travmaları varsa...
Issız Çocuk, çocukluk travmaları bedenine yük, yaşantısına ağırlık olan bir danışan ile onun derdine çare olmaya çaba gösteren bir terapist in, sorunları bulup, iyileşme süreci serüvenini bizlerle paylaştığı bir kitap.
Öncelikle, danışanın anlattıklarından yola çıkarak , problemleri bulunuyor. Ardından, bulunan probleme çözüm olacak bir taslak hazırlanıyor ve beden taraması ile bu travmadan kurtulma sağlanıyor. Elbette bu yaşananlar, yazdığımız yahut okuduğumuz kadar kolay olmuyor. Lakin şunu belirtmeliyim ki, o soruna ortak olup, çözüm sürecini birlikte yürütmek, okura sanki oradaymış hissi veriyor.
Kitabın yazılma amacı, danışanın iç dünyası ve iyileşme sürecinin okura aktarılması. Çünkü çektiğimiz hiçbir sıkıntıda yalnız değiliz ve mutlaka bir çözüm yolu var. Okurken, kitapta anlatılanlardan mutlaka kendinize ait bir parça bulacaksınız.
Önemli olan, acılarımızı,
