Yıllardır her sabah ve her akşam kendimizi yok etmek üzere programlandık . Su uyur düşman uyumaz. İtaatkar bir biçimde emir bekler . Şimdiye kadar bu emri bastıran şey, küçük bir insan topluluğunun disiplinidir. Hayatlarımız, dünya üzerindeki tüm yaşamlar, sayısı giderek azalan bu insanların bilgeliğine ve itidaline bağlıdır. Onlara ne kadar güveniyorsunuz?
Kalıcı bir barış sağlayacağına inanmak saflık mı? Bu imkansız mı? Elbette saflık ama hayır, imkansız değil. Yaşadığımız diğer mucizelerden daha imkansız değil...