“Artıq dağlara heç vaxt qayıtmayacağam! Balıq olaraq qalım daha yaxşıdır! Balıq olaraq qalım daha yaxşıdır!
Balıq olaraq…”
Çantasıyla, dürbünüylə dost olan, dərdini onlara danışan, ağ gəmini gözləyən, Mümin babasının danışdığı əfsanələrlə yaşayan həyat dolu bir uşaq idi o. Yaşadığı hər şeyə baxmayaraq, qəlbi ümidlə dolu idi. Oxuduqca o qəlbi çox sevdim. Mən də onun kimi ağ gəmini gözlədim. Maral Anaya mən də inandım.
Ağ gəmi əsəri insanın saflığı, uşaqlıq dünyasının təmizliyi və böyüklərin qəddarlığı arasında olan ziddiyyəti çox təsirli şəkildə göstərir. Əsərin əsas mesajlarından biri budur ki, insan içindəki mərhəməti və vicdanı itirəndə ruhən məhv olur.
Əsərdə hər bir obrazın müəyyən bir mənası var. Balaca oğlanın bir adı yoxdur, çünki ata-anasından ayrılmış, tərk edilmiş, oxumaq üçün hər şeyi edən bütün uşaqları təmsil edir. Ya da, oxuyarkən nifrət etdiyimiz Orozqul öz millətinə üz çevirib başqa xalqın qulu olan bir obrazdır və heç vaxt uşağı olmayacaq. Yazar göstərir ki, bu cür kimliyini unudanların davamı olmayacaq bir gün bu sistem dağılacaq…