Önemli olan insanı yakalamaktır. Bu yapılabildiğinde kadın ya da erkek aynı aşamalardan geçtiğimiz fark edilir. Toplumsal doku, çocuğun büyüklerle ilişkisindeki ortaklıklar ve benzerleri okurun cinsiyetinin önemini ortadan kaldırır.
Yine de başkalarına en çok çamur atanlar, başarıya asla tahammül edemeyen yeteneksiz ama hırslı çömezlerden çıkıyor. Edebiyatımızın o ünlü sözü, "kifayetsiz muhteris" sözü de böyle doğmuş olmalı.
Bu ülkenin nitelikli okurları beni niye okuyor, neden seviyor hiç merak edilmedi, bir derse konuk edilmedim... Neden? Ölümümü bekliyorlar da ondan. Tanpınar'ın, Oğuz Atay'ın da ölümü beklenmişti. Bu sürüp giden ölü severlik ne korkunç değil mi!