Pai
@GecemdekiDeniz
Burası kendime ait toparladığım yazılarım, şiirlerim, düşüncelerimin olduğu bir çöplük. Belki değerli bir şey bulursun ve sana iyi hissettirir
91 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Biraz uçuk gelebilir ama ben sadece bir dalda ilerlemek istemiyorum yani ömrümün yettiği kadarıyla hep okumak, öğrenmek ve sonunda çabasını almak istiyorum. Şuan istediğim bir bölümü okuyorum fakat ben veterinerlik de okumak istiyorum, gastromoni de öğrenmek istiyorum, kore dili de öğrenmek istiyorum ve bunları yüzeysel değil gerçekten yapmak istiyorum.
Eskisi Kadar Özlemiyorum SeniŞiir
Eskisi kadar özlemiyorum seni,
Ve ağlamıyorum olduk olmadık zamanlarda..
Adının geçtiği cümlelerde, gözlerim dolmuyor..
Yokluğunun takvimini tutmuyorum artık.
Biraz yorgunum..
Biraz kırgın..
Biraz da kirletti sensizlik beni!
Nasıl iyi olunur henüz öğrenemedim ama
"İyiyimler" yamaladım dilime.
Tedirginim aslında, seni unutuyor olmak,
Hafızamı milyon kez zorlamama rağmen yüzünü hatırlayamamak korkutuyor beni..
Gel diye beklemiyorum artık,
Hatta istemiyorum gelmeni..
Nasıl olduğun konusunda ufacık bir merak yok içimde.
Arasıra geliyorsun aklıma, banane diyorum
Benim derdim yeter bana banane!
Alıştım mı yokluğuna?
Vaz mı geçiyorum, varlığından?
Tedirginim aslında,
Ya başkasını seversem?
İnan o zaman seni hayatım boyunca affetmem..
Özdemir Asaf
Sevilir misin ki?1000Kitap
Bu zamana kadar sorguladığım birçok şeyden sadece biri. Bir insan birini sevebilir mi, kabullenebilir mi,benimseyebilir mi, onu anlayabilir mi? Hayatımın büyük bir bölümünde yalnızdım. O yüzden bu soru benim için daha önemliydi. Başkalarını sorgulamıyordum, kendimi sorguluyordum. Ben mi yetersizdim, kabaydım, kibirliydim, soğuktum, iticiydim?.. Ve bence cidden sorun kendimdeydi. Başka insanların düşüncelerini o kadar umursamıştım ki kendimi fazlasıyla geri plana atmıştım. Ben başkaları niye beni sevmiyor diye üzülürken ben kendimi sevememiştim. Yaptığım hata kendimi o kadar geri plana atarak kendimi yok saymak olmuştu. Bu aydınlanmayı yaşamam da yakın bir zamandaydı. Neden kendimi sevilmeyecek biri gibi lanse ettim ki içimde. Bu yüzden sevilsem de hissedememem... Çünkü ilk ben sevmiyordum. O kadar acımasız biri olmuştum ki zamanında bana öyle davrananlara karşı çıkamadığım gibi kendime de karşı çıkamamıştım.
O zaman başlığı cevaplayayım. Evet sevilirsin. Ama önce ilk kendini sevmek gerek, kendini kucaylayıp 'her şey geçecek' demek gerek, her şeye rağmen gülebilmek demek... Sevilmek aslında kendine nasıl davrandığın demek. Bu hayatta kendini sevmeden bir ömür geçmez ki zaten. İlk kendi varlığının bu dünyada olduğunu kabul etmen gerekiyor. Sen şuan yaşıyorsun, nefes alıyorsun,bunu okuyorsun,yatağında uzanıyor veya masanda oturuyorsun. Sen şuan varsın. İlk bunu sindirmek lazım. Kabul ettiysek burada olduğumuzu sırada şefkatli olmak var. Kendine karşı, her yarana, kusuruna rağmen... Kendine acımaman gerek. Farzet dışarıda titreyen bir kedi gördün. Ona hissedeceğin şey acıma değil;şefkat olur,merhamet olur. Kendine de ıslanmış bir kedi yavrusu gibi sarıl,ısıt. Birisi o merhameti sana göstermiyorsa sen kendine göster. İşte bundan sonra kendini sardıkça aslında sana