Pai
@GecemdekiDeniz
Burası kendime ait toparladığım yazılarım, şiirlerim, düşüncelerimin olduğu bir çöplük. Belki değerli bir şey bulursun ve sana iyi hissettirir
91 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Özdemir Asaf'ı ortaokul yıllarından beri okurum ve çok severim. Diğer şairlere nazaran onda kendimi daha çok buluyorum. Yalnızlık Paylaşılmaz ve Lavinia'yı zamanında alıp okumuştum. Hâlâ oradaki şiirleri okuduğumda içimde bir şeyler cız eder. Şimdi de 'Benden Sonra Mutluluk' kitabını aldım. Sınavlarımı verdikten sonra kitabın içine not ala ala hatta kendi dörtlüklerimi yazarak sindirip yaşatacağım şiirleri.
Okuyan Muallime
@undergroundliterature
·Hazır mısın? Zira Aşkın ardından arta kalan kırık dökük umutları, yalnızlıkla baş başa kalma hallerini, suskunluğun sesini fısıldayan şiirlerden oluşuyor bu kitap …
Asaf, içinde sakladığın “sen”i, seni sevmekten, acıdan, özlemden doğan o karmaşayı şiirlerine davet ediyor.
Okurken bazen duruyorsun, bir dize ciğerine dokunuyor, kalbin sıkışıyor; ama aynı zamanda “sadece ben değilmişim” hissi geliyor.
Her şiir bir anlık aynadır okuyana , kendini görüyorsun; belki sessizce ağlayan bir tarafını, belki sustuğun bir sözü, belki unutulmayan bir tebessümü.
Asaf’ın dili öyle samimi ki, mesafeleri kaldırıyor ortadan…. Korkuları, pişmanlıkları, beklentileri görünür kılıyor.
Ama “mutluluk” demek öyle hemen gelmiyor; şiirler çoğu zaman mutluluğun sesini değil, sesin çığlıkta kaybolduğu anları yakalıyorlar değil mi?
Kitap ağır. Her duygu yoğun, her iz bırakacak dize bir ateş gibi.
Eğer ruhun hassassa benim gibi , bazı şiirler gözünü yaşartabilir, kalbini titretebilir.
Ama bence tam da bu yüzden değerli: çünkü bize duygunun en çıplak halini sunuyor. Yüzleştiriyor…
Keyifle oku
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Biraz uçuk gelebilir ama ben sadece bir dalda ilerlemek istemiyorum yani ömrümün yettiği kadarıyla hep okumak, öğrenmek ve sonunda çabasını almak istiyorum. Şuan istediğim bir bölümü okuyorum fakat ben veterinerlik de okumak istiyorum, gastromoni de öğrenmek istiyorum, kore dili de öğrenmek istiyorum ve bunları yüzeysel değil gerçekten yapmak istiyorum.
Eskisi Kadar Özlemiyorum SeniŞiir
Eskisi kadar özlemiyorum seni,
Ve ağlamıyorum olduk olmadık zamanlarda..
Adının geçtiği cümlelerde, gözlerim dolmuyor..
Yokluğunun takvimini tutmuyorum artık.
Biraz yorgunum..
Biraz kırgın..
Biraz da kirletti sensizlik beni!
Nasıl iyi olunur henüz öğrenemedim ama
"İyiyimler" yamaladım dilime.
Tedirginim aslında, seni unutuyor olmak,
Hafızamı milyon kez zorlamama rağmen yüzünü hatırlayamamak korkutuyor beni..
Gel diye beklemiyorum artık,
Hatta istemiyorum gelmeni..
Nasıl olduğun konusunda ufacık bir merak yok içimde.
Arasıra geliyorsun aklıma, banane diyorum
Benim derdim yeter bana banane!
Alıştım mı yokluğuna?
Vaz mı geçiyorum, varlığından?
Tedirginim aslında,
Ya başkasını seversem?
İnan o zaman seni hayatım boyunca affetmem..
Özdemir Asaf
Sevilir misin ki?1000Kitap
Bu zamana kadar sorguladığım birçok şeyden sadece biri. Bir insan birini sevebilir mi, kabullenebilir mi,benimseyebilir mi, onu anlayabilir mi? Hayatımın büyük bir bölümünde yalnızdım. O yüzden bu soru benim için daha önemliydi. Başkalarını sorgulamıyordum, kendimi sorguluyordum. Ben mi yetersizdim, kabaydım, kibirliydim, soğuktum, iticiydim?.. Ve bence cidden sorun kendimdeydi. Başka insanların düşüncelerini o kadar umursamıştım ki kendimi fazlasıyla geri plana atmıştım. Ben başkaları niye beni sevmiyor diye üzülürken ben kendimi sevememiştim. Yaptığım hata kendimi o kadar geri plana atarak kendimi yok saymak olmuştu. Bu aydınlanmayı yaşamam da yakın bir zamandaydı. Neden kendimi sevilmeyecek biri gibi lanse ettim ki içimde. Bu yüzden sevilsem de hissedememem... Çünkü ilk ben sevmiyordum. O kadar acımasız biri olmuştum ki zamanında bana öyle davrananlara karşı çıkamadığım gibi kendime de karşı çıkamamıştım.
O zaman başlığı cevaplayayım. Evet sevilirsin. Ama önce ilk kendini sevmek gerek, kendini kucaylayıp 'her şey geçecek' demek gerek, her şeye rağmen gülebilmek demek... Sevilmek aslında kendine nasıl davrandığın demek. Bu hayatta kendini sevmeden bir ömür geçmez ki zaten. İlk kendi varlığının bu dünyada olduğunu kabul etmen gerekiyor. Sen şuan yaşıyorsun, nefes alıyorsun,bunu okuyorsun,yatağında uzanıyor veya masanda oturuyorsun. Sen şuan varsın. İlk bunu sindirmek lazım. Kabul ettiysek burada olduğumuzu sırada şefkatli olmak var. Kendine karşı, her yarana, kusuruna rağmen... Kendine acımaman gerek. Farzet dışarıda titreyen bir kedi gördün. Ona hissedeceğin şey acıma değil;şefkat olur,merhamet olur. Kendine de ıslanmış bir kedi yavrusu gibi sarıl,ısıt. Birisi o merhameti sana göstermiyorsa sen kendine göster. İşte bundan sonra kendini sardıkça aslında sana
Persona1000Kitap
Bu zamana kadar kendimde gözlediğim üç personam var. Tuana, Gece ve Pai. Aslında Polaris de var fakat onun hangi tarafımı yansıttığını hâlâ anlayamadım ve kendini gösterdiğini düşünmüyorum.
Tuana içimdeki çocukluğum kafasında dert olmayan o 4,5 yaşlarındaki halim.
Gece babannemin vefatıyla ortaya çıkan karamsar, kendine acımasız, hissiz, huzuru gecede bulmaya çalışan fakat her daim aya ve yıldızlara bakan bir persona.
Pai bunların hepsini maskeleyen ve bunları kaldırmaya çalışan yani bi bakıma iyileştirmeye çalışan biri. Kendini geliştiren ve her daim çabalayan bir persona.
Polaris ise... Aslında şuan öyle bi personam yok fakat ileride olacak bence. Çünkü Polaris personası adı gibi yıldız olacak. Yol gösterecek, diğerlerine ışık olacak.
Üç persona arasında sürekli yer değiştiriyorum. Bazen Pai'yken bi anda Tuana oluyorum. Bazen kalabalıktan sonra yalnız kaldığımda Gece oluyorum. Pai de aslında yeni bir persona. Yani bundan 4 yıl önce oluştu o da aslında. Sırayla ilk Tuanaydım sonra Gece, sonra Pai... Pai aslında Tuana ile Gecenin ortası. Tuana çok beyaz... Gece ise çok siyah... Fakat Polaris ne beyaz olacak ne gri ne de siyah. O direkt ışığın rengi olacak. O ışığın ta kendisi olacak. Bu dünyaya o iz bırakacak.
Ben hep bu personalar arasında dolaşıyor olacağım. Bir anda Tuanayken Gece olacağım huzuru bulmak için nerde olursam olayım yıldıza bakacağım. Paiyken Tuana olacağım çocukluğuma sarılacağım. Pai olacağım her şeye rağmen devam edeceğim.
Ve bir gün Polaris olacağım. Gelecekte bana baktıklarında kendilerine idol alacakları insan olacağım.