Karantina: Mahşerin Dört Atlısının Hikayesi — Beşinci Perde abi 290. Sayfayı okurken ağlamamak elde değil ben bu kitap serisini sonsuza kadar sürmesini istiyordum o yaşadıkları anları hiç bitmesin hep hikayemiz devam etsin istiyordum ama "her güzel şeyin bir sonu var..." Ve karantina en güzel şey olsa bile bizim hayallerimizde bitmeyen bir kitap olucak... Herkesin bir hikayesi var ve bu da bir gün sona erecek... Ve heekesin huzurunda tekrar soruyorum "Kendi karantinasının içinde olduğuna inanan herkese, Özgürleşmek için ruhunu karantinasından kurtulmak zorunda olduğunu düşünenlere, Ömür boyunca aydınlıkta değil Karanlıkta dans edenlere:), Karantina ruhunu benimsemiş herkese, Mahşerin binlerce atlısına Gökyüzünde ki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar HÂLÂ BİZİMLE MİSİN ESKİ VE HİÇ BİR ZAMAN BU SATIRI UNUTMAYAN DOSTUM???
unutma "Mesele karantinadan kurtulmak değildi. Mesele Karantinayı SEVMEKTİ..."
Sizleri unutmicaz:
Burak ve şakaları...
Mert ve sakinliği...
Zeynep ve cesareti...
Onur ve karanlığı...
Sizleri unutmicaz sevgili mahşerin binlerce atlıları...
(Emir)"senin benim gibi olduğunu kabullenmem biraz uzun sürdü" Acılı mırıltısına bir son verdi.Başını geriye attı ve bana burukça gülümsedi... (Emir)" Geç kalmadığımı umut ediyorum..."