Bir gün, bir güvercin Tanrı'dan istekte bulunmuş: 'Ben uçarken hava hızımı kesiyor, ilerleyemiyorum. Havayı yok etmeni istiyorum.' Tanrı bu isteği duyup, kabul etmiş. Fakat güvercin, kanatlarını ne kadar çırparsa çırpsın uçamamış. Bir güvercin sadece hava direnci olduğunda uçabilir. Uğruna mücadele edecek bir hedefi olmayan özgür düşünce, vakumlu bir tüpte kanat çırpan güvercine benzer. Uçması mümkün değildir.
Ölüler sonuca ulaşırlar. Yaşayanlar da geminin güvertesinde durarak ellerini birleştirir ve dua ederler. Gemi yavaş yavaş iskeleden ayrılır. Ölüm, güzel bir şey.
Her gün sahte bir şekilde yaşasan da yine de kandıramadığın kaygı bulutlarının oluşturduğu şişkinlik, yüreğinin derinliklerine sıkıştığı için oradan kurtulamazsın.