Ohannes Şaşkal’a göre Gigo
Gigo çok şey istemez. Eşit olmak ister, adam yerine konmak ister, önemsenmek, “Müsü Gigo” diye çağrılmak ister.
Dilenci sanılmasın, onuru kırılmasın ister. Sadece maskeli balolarda değil, her zeminde “ötekilik”-ten sıyrılmak ve yarına özgüvenle bakmak ister.
Zahrad’a göre Gigo
Gigo benim içimdeki, sizin içinizdeki, her birimizin içindeki insandır. Onlar bizim gizli Gigo’larımızdır. Başkaca bir şey değil.
Gerçekleşmeyen düşlerimiz var bizim. Ve biz mahrum bırakılmış hissediyoruz kendimizi… Gigo öyle bir tiptir ki, diri tutmak ister dünyanın ümidini ve dünyaya buruk değil, sempatik bakmak ister. Gigo hep var ve var olmalı!