Kimliğimizi değiştirip kimliksiz yaşadık
Kimliksizlikten korkup kaçtık
Sürgündük, kan sınırdı
Kimimiz uzak yaşadık sınıra
Kimimiz sınırla koyun koyuna
Şimdi uzak bir ülkedir acıya bakan gözlerimiz
Çankırı nere Der Zor nere Varujyan
Ne kadar çok halkınsın
Mehmet Özer
Kandan iz Sürdüm
Reklam
“Memleketimiz” ifadesinin yol açtığı çağrışımlar oldukça farklıydı Bayan Vehanuş için. Onun annesi ve babası doğup büyüdükleri toprakları “memleket” diye anarlardı. Yani memleket Erzincan’dı, Malatya’ydı önceleri. Kendisi için de doğup büyüdüğü, sokaklarında koşturduğu, oyun oynadığı, okuluna gittiği, pastanelerinde Garbis’le buluştuğu, flört ettiği şehri, İstanbul’du memleket.
Bir yandan anne-babasının özlemle anlattığı yerlere, oralardaki dağlara, tepelere, ovalara, bayırlara, derelere dair bir bağ da hissediyor, oralı birine rastladığında tarif edilemez bir yakınlık duyuyordu.
…
Ufak oğlu Jirayr Amerika için, New Jersey için, “Bizim ülkemiz,” dediğinde yüreğinden bir tel koptu sanki Vehanuş’un.
Sayfa 105 - Everest
