“Görüyor musun?” dedim yönetmenlik okuma hayalleri kuran ve bu kadar saattir telefonda ne konuştuğumuza anlam veremeyen kızıma. “Sanatın kahve eşliğinde sohbet olduğunu sanmayasın. Köpek gibi çalışmaktır sanat.”
Çiçekler sulanmalı, yemek pişirilmeli hatta ikinciyi buldun mu hemen kağıt oynanmalı. Çünkü hayat devam ediyor.
Denir ya, “Yaşam silgi kullanmadan resim yapma sanatıdır”, artık Marika’nın silgilerden de umarı yok… O, hiçbir zaman resim seçici de olmadı. Ama, hayata karşı da bir suç işlemedi…