Bir yerde okumuştum; “İnsanın dostu yoktur, saadetin dostu vardır.” diyordu. Her şey yolunda iken herkes herkesle beraber olur, mühim olan zor gününde yanında olabilecek dostu, sevgiliyi bulabilmek. İnsanın rengi, karanlıkta belli olur.
İlla birini seveceksen tene değil cana değeceksin. İlla birini seveceksen, dışını değil içini seveceksin. Gördüğünü herkes sever. Ama sen görmediklerini seveceksin, sözde değil özde istiyorsan şayet; tene değil cana değeceksin.